20. yüzyılın başlarında, bugün 78–80–82. sokakların birleştiği ve Ege Üniversitesi Rektörlüğü’nün bulunduğu kavşak, Bornova’daki Levanten yaşamının tam kalbiydi. İngiliz Kulübü’nün burada olması bölgeyi akşamları daha da hareketlendiriyordu. Akşam üstü herkes aynı şeyi yapardı: passeggiata — yani yürüyüş.

Gezgin François Herve bu akşamları “Ay ışığında salınan ipek elbiseler, koyu yeşilin içinde parlayan siluetler” diye anlatır. Levanten aileler yürüyüşten sonra köşklerinin önündeki pesulakilere oturur, yolu gören bu küçük taş banklarda havadan sudan konuşurlardı. Bazı evlerde bu banklar karşılıklı yapılırdı; böylece hem içeriden çıkan aile üyeleri hem de sokaktan geçen komşular aynı sohbete dahil olurdu.

Bornovalı Ray Turrell anılarında, bu pesulaki sohbetlerine yakalanmamak için akşam yürüyüşlerinde ara sokakları tercih ettiklerini söyler — çünkü kim geldi, kim kiminle geçti, kim yeni şapka almış hepsi bu banklarda konuşulurdu. Yani pesulaki biraz da Bornova’nın “görünmez sosyal medyasıydı”.

Zaman içinde yol genişletmeleri, kaldırım düzenlemeleri ve köşk bahçelerinin küçülmesiyle bu taş bankların neredeyse hepsi kayboldu. Bugün yalnızca Matthey (Steinbuchell) Köşkü önündeki pesulaki ayakta. Arkas Holding’in 2023’te yaptığı restorasyonda bu küçük unsurun da korunması, Bornova’nın sosyal belleği açısından çok değerli.